Anthony Martin over de India Pale Ale

Screen Shot 2016-06-19 at 3.56.17 PM

Anthony Martin kan honderduit vertellen over Amerikaanse IPA en de roots van het brouwen, kon Paul Walsh vaststellen. Wanneer ik aankom om Anthony Martin te interviewen over Martin's IPA, lijkt het erop dat er niet zoveel te zeggen valt. Ik heb de brochure gekregen en die vat alles netjes en efficiënt samen, niet? “Wat kan ik nog toevoegen,” vraagt hij.

Een heleboel, blijkt uiteindelijk, en ons gesprek duurt flink wat langer dan het toegewezen uur. We praten over de geschiedenis van zijn bedrijf, de roots van de Belgische bierstijlen en John Martins maritieme thema. Maar wat hem echt aan de praat krijgt, raakt ook een gevoelige snaar in veel Belgische brouwerijen: Amerikaanse IPA. “Dit is geen IPA zoals die oorspronkelijk bedoeld was. Amerikaanse ambachtelijke brouwers maakten er iets totaal anders van.”

Martin knikt heftig naar mijn notepad en ik krijg de indruk dat de Amerikaanse ingreep hem stoort. IPA is voor hem dan ook een persoonlijk verhaal: Martins grootvader John Martin trok naar Antwerpen in de vroege 20e eeuw en vestigde er zich als drankdistributeur. Een van de eerste bieren die hij ontwikkelde was een IPA, een bier met een heel andere stijl dan de tongschurende IPA's van tegenwoordig. Zijn bier werd voor het eerst in het VK gebrouwen door Simonds Brewery en later door Courage en maakte naam als klassieker in de Britse brouwtraditie. Maar toen bitter uit de mode raakte, kwam de vlot wegdrinkende Martin’s Pale Ale in de plaats.

Pas bij de 100e verjaardag van het bedrijf besliste Martin om een oude favoriet te laten herleven. “Omdat Amerikaanse brouwers vreemde richtingen insloegen met IPA wilde ik voor alle duidelijkheid Martin’s IPA herlanceren als een typisch Martin's-product,” zegt hij. “Niet om grote volumes te verkopen, natuurlijk, maar om als referentie te dienen, zodat mensen weten hoe een echte IPA moet smaken.

We hadden het originele recept en het zou dus zonde zijn om dat niet te gebruiken. En de nieuwkomer kan dienen als aanvulling op de pale ale die we sinds enkele decennia in België brouwen.” De brouwmethode van IPA is complex, met een drievoudige hopping. Er wordt hop aan het begin en aan het einde van het kookproces toegevoegd en nog eens na de gisting. Het proces is een hele opgave en het resultaat is best speciaal. Het bier stroomt donker amberoranje in het glas, met een behoorlijke schuimkraag. Het heeft bloemige en fruitige aroma's en smaakt naar brood en mout, met een zachte bitterheid als tegengewicht. Het gaat hier om bier met karakter, dat tegelijk delicaat is.

Of zoals Martin zou zeggen: het is een IPA zoals die hoort te zijn. De branding is gebaseerd op John Martin's bekende maritieme thema. “We gebruiken het scheepssymbool om te verwijzen naar mijn grootvaders overtocht naar Antwerpen. Natuurlijk gebruiken we het schip ook voor IPA, die door theeklippers naar de Indische Malabarkust gebracht werd.” En als Martin het verschil tussen Martin's IPA en Amerikaanse IPA's moest beschrijven? In één woord: evenwicht. “Belgische bieren zijn veel evenwichtiger dan Amerikaanse bieren,” zegt hij, “en in hun productie spelen traditionele gistingsprocessen een belangrijkere rol. Die processen zijn overgeërfd van de Engelsen.” Wacht eens even.

De overlevering wil dat de Belgen deze methodes zelf ontwikkelden op basis van eeuwenlang onderzoek en vakmanschap in kloosterbrouwerijen. “Fout,” zegt Martin. “De Belgen gaven hop aan de Engelsen, maar de Engelsen ontwikkelden pale ales, scotch ales en stout. Deze recepten dienden als uitgangspunt voor de Belgische speciaalbieren. Duvel was oorspronkelijk een Engels bier, net als Bush. Wat betreft gist, fermentatie en stijl komt de Belgische biertraditie voort uit de Engelse.” Martin voegt toe dat zijn grootvader 50 jaar geleden 55 procent van de markt van de speciaalbieren in handen had en een echte pionier was. “In die tijd bestonden er een paar trappistenbieren die lokaal over de toog gingen en enkele lambieken, maar niet veel meer dan dat. De Engelse invloed was echter enorm. De Eerste Wereldoorlog had daar veel mee te maken en er kwam nog een grote golf na de Tweede Wereldoorlog. Mijn grootvader en anderen zoals Bass en Whitbread begonnen in België te brouwen.” Voordat hij al te veel tegen de haren in strijkt, voegt Martin snel toe dat de Belgische speciaalbiermarkt zijn roots overstegen heeft. “De leerling heeft de leraar overtroffen. Deze brouwerijen werden overgenomen door Belgen en de traditie ging een nieuw leven leiden.”

“Het Belgische speciaalbiererfgoed is nog jong, maar België mag er trots op zijn en moet vechten om zijn erfgoed te beschermen.” 

Paul Walsh

Belgian Beer and Food

http://www.belgianbeerandfood.com 

https://www.facebook.com/belgianbeerandfood

 

Capture_decran_2014-08-12_a_11.16.50

IPA