Faro, een zeer zachte lambiek!

news-20140711-4Faro maakt deel uit van de familie van de lambiek en krijgt al eeuwen de bijnaam 'bier van de landarbeider'. Het recept dateert uit de tijd van de kunstschilder Breughel. Bij de eerste filtering van de mout werden de moutextracten gerecupereerd en de tweede filtering met warm water verwijderde de suikers uit deze moutextracten. Daarna volgde de fermentatie.

Het resultaat was een lichte, dorstlessende drank tegen een lage prijs. In de winter hielden de landbouwers, die vaak ook een brouwerij op hun erf hadden, hiermee hun arbeiders aan het werk. Om de ietwat eentonige smaak van het bier aangenamer te maken, voegden ze er bruine kandijsuiker aan toe. Faro dankt hieraan zijn goudgele kleur en aantrekkelijke smaak.

Faro werd in alle restaurants en kroegen in Brussel geserveerd. Net als de Geuze (waaraan bewust suiker werd toegevoegd) heeft Faro zich verder verfijnd. De spontane fermentatie van het tarwe geeft het een evenwichtige zoetzure smaak, die volgens sommigen aan cider doet denken.

De komst van de pils betekende bijna het einde van dit verfrissend en gezond bier (het bevatte namelijk geen ziektekiemen, in tegenstelling tot gewoon water). Toch zijn er nog verschillende ambachtelijke brouwerijen in de Zennevallei, waaronder brouwerij Timmermans, die de Faro blijven produceren voor volkscafeetjes in Brussel, en het Pajottenland.

In het begin werd de Faro rechtstreeks in houten vaten geleverd aan de cafés in de buurt, want de afname was enorm en er bestond weinig kans dat de suiker zou fermenteren. Sinds de jaren 70, met de terugkeer naar ambachtelijke authenticiteit, ligt deze biersoort weer goed in de markt en wordt Faro in flesjes geleverd. Faro wordt als een embleem van de regionale brouwerijen geserveerd. Net als de geuze- en kriekbieren is de naam Faro beschermd en is het een authentiek Belgisch product.

Maar het mysterie blijft ... Vanwaar komt de naam Faro? De naam doet denken aan Spanje of de Portugese stad Faro waar een zachte wijn werd gemaakt die – volgens de inwoners – qua smaak nauw aanleunde bij lambiek. In het Spaans is 'farro' dan weer een traditionele gerstlikeur. Maar het woord is wellicht eerder ontstaan uit een combinatie van Frans en Nederlands (far = tarwe, in het oud-Nederlands), wat de lokale oorsprong van de Faro nog versterkt.

En om deze theorie extra kracht bij te zetten, gaat het verhaal dat de heer van Brussel, Sire Huygs van Kantersteen, in het jaar 950 een wedstrijd organiseerde met als opdracht een origineel en democratisch bier te brouwen. Hij zou het winnende recept als volgt hebben omschreven: "Dit bier is levendig, zacht, guitig en groots". Hij gebruikte hierbij de Franse term 'faraud', wat ook aan de oorsprong kan liggen van de benaming Faro.

Maar wat het verhaal of de legende ook zegt, zijn unieke zoetzure smaak en lichte karakter maken van Faro hoe dan ook een geliefd symbool voor de liefhebbers van streekbieren, en niet alleen de Brusselse.