Martin’s Pale Ale en Martin’s IPA, (van de bloem tot de wortel)

Een stukje geschiedenis Een van de eerste bieren die John Martin ontwikkelde was een IPA (India Pale Ale). De huidige Martin’s IPA, waarvan het recept trouw blijft aan de traditie, is niet te vergelijken met de tongschurende Amerikaanse IPA. We blikken even terug. De India Pale Ale wordt voor het eerst geschonken in de 18e eeuw. Om de Britse kolonies in India te bevoorraden gaan de brouwers immers op zoek naar een recept dat de omstandigheden tijdens de overtocht kan doorstaan. Door hun hogere alcoholgehalte en sterkere hopconcentratie bewaren deze bieren beter tijdens de lange reis. IPA is geboren. Intussen is dit bier een klassieker geworden in de Britse brouwtraditie. Maar wanneer bitter uit de mode raakt, komen de brouwers in het midden van de jaren veertig op de markt met Martin’s Pale Ale, of toen nog Bulldog Pale Ale, en de Belgen zijn meteen verkocht. Het is wachten tot de honderdste verjaardag van de onderneming wanneer Anthony Martin beslist om een oude favoriet te laten herleven. Waarom die terugkeer naar de IPA? Anthony Martin legt uit: “De Amerikaanse IPA is niet de IPA zoals die oorspronkelijk bedoeld was. De Amerikaanse ambachtelijke brouwers maakten er iets totaal anders van …” “Toen ik zag welke vreemde wegen de Amerikaanse brouwers insloegen met de IPA, wilde ik het échte product herlanceren en dat is de Martin’s IPA. Niet om grote volumes te verkopen uiteraard, maar om als referentie te dienen, zodat mensen weten hoe een echte IPA moet smaken. Des te meer omdat dit bier in het verlengde ligt van de Pale Ale die we al decennialang brouwen hier in België”, zegt hij nog. Martin’s Pale Ale blijft een vaste waarde die gesmaakt wordt. Dit bier is zachter dan zijn grootvader, maar behoudt die hopachtige toets die de kenmerkende droge bitterheid enigszins verzacht. Het zo goed als unieke proces van drooghoppen (dry hopping), dat ook nog altijd wordt toegepast voor Martin’s IPA, zit daar voor iets tussen. Een woordje uitleg. Een complexe brouwmethode Tijdens het brouwproces van deze India Pale Ale wordt een drievoudige hopping (triple hopping) toegepast, dit wil zeggen dat er drie keer verschillende hopvariëteiten worden toegevoegd, waaronder de befaamde hopbellen van Kent en echte hopbloemen. De hop wordt aan het begin en aan het einde van het kookproces toegevoegd en nog eens na de gisting. Na de gisting worden ook nog eens echte gedroogde hopbloemen toegevoegd, 100 kg per 1.000 hl. Het bier circuleert dan nog een week in een gesloten systeem met hop en wordt gefilterd. Dit drooghoppen gebeurt bij een lage temperatuur zodat alleen de meest subtiele smaken en aroma’s van de hop kunnen doordringen in het bier. Dit edele bier heeft, wanneer het perfect tot zijn recht komt, een ambergele, donkeroranje kleur met een flinke schuimkraag. Het heeft bloemige en fruitige aroma’s en smaakt naar brood en mout met een zachte bitterheid als tegengewicht. Martin’s IPA hergist bovendien ook op fles. Het dierbare Engelse erfgoed van de Martins De overlevering wil dat het de Belgen zijn die de brouwmethodes ontwikkelden dankzij het geduld en het vakmanschap van de monniken in onze kloosters. Anthony Martin ziet dat anders: “De Belgen gaven hop aan de Engelsen, maar de Engelsen maakten ‘pale ales’, ‘scotch ales’ en ‘stout’. Deze recepten dienden als uitgangspunt voor de Belgische speciaalbieren. Enkele Belgische speciaalbieren die ook vandaag nog heel bekend zijn, waren oorspronkelijk Engelse bieren. Wat gist, fermentatie en stijl betreft, komt de Belgische biertraditie voort uit de Engelse!”. “De Engelse invloed was enorm. De Eerste Wereldoorlog had daar veel mee te maken en na de Tweede Wereldoorlog schoot de vraag nog meer de hoogte in. De leerling heeft de leraar overtroffen. Deze brouwerijen werden overgenomen door Belgen en de traditie ging een nieuw leven leiden”. “Het Belgische speciaalbiererfgoed is nog jong, maar België mag er trots op zijn en moet vechten om zijn erfgoed te beschermen”, besluit hij. Hoe een goede IPA herkennen? IPA’s hebben een subtiele smaak. Ze hebben een stabiele schuimkraag, een bijzondere bitterheid, een uitgesproken hopboeket en een typische lichte amberkleur. Martin's IPA doet de smaak van een typisch Britse IPA herleven. De complexe geur met toetsen van peper en de hopachtige aroma’s verraden een bier met een perfecte kruidigheid. De krachtige bitterheid laat zich meteen voelen in de mond en blijft nazinderen op de tong. Dit sterke karakter wordt iets zachter in de afdronk en maakt plaats voor een elegante zachtheid. Deze afdronk bewijst dat Martin’s IPA een bier is met heel veel diepgang, gevoeligheid, maar wel rechtdoorzee. Dit bier draagt trots de stempel van de traditionele Britse ale die in België gebrouwen wordt. “De Amerikaanse IPA is niet de IPA zoals die oorspronkelijk bedoeld was. De Amerikaanse ambachtelijke brouwers maakten er iets totaal anders van …” Anthony Martin